اطلاعات ،نظرات و مقالات تخصصی پیرامون سبک تای چی چوان (ووشو)
درباره وبلاگ
درباره نویسنده وبلاگ: حسین میرمحمدی متولد 1348 تهران ، فعالیت خود را در زمینه هنرهای رزمی از سال 1361 با ورزش تکواندو آغاز نموده و در سال 1365 به دریافت کمربند مشکی دان 1 ، در این رشته نائل آمد. او از سال 1366 به رشته ووشو گرائیده و در محضر بنیانگذار ووشو در ایران " استاد حسین داودی پناه(داداشی)" به فراگیری سبک تای چی چوان و سپس سبکهای دیگری همچون چانگ چوان، نان چوان و سلاحهای مختلف ووشو پرداخت. وی دارای اولین حکم مربیگری ووشو-تای چی چوان از سازمان تربیت بدنی (1370) و متر جم کتاب "قوانین مسابقات بین المللی ووشو" (1371) میباشد. او در مراحل تکوین و شکل گیری ووشو در ایران، در کنار بنیانگذار ووشو ، در سمتهای مختلفی همچون: عضو هیئت رئیسه و عضو کمیته فنی انجمن ووشو -تای چی چوان، عضو هئیت ژوری مسابقات قهرمانی کشور در سالهای مختلف، عضو هئیت رئیسه و عضو کمیته فنی و عضو کمیته آموزش سانشو در دوره فدراسیون هنرهای رزمی ، عضو کمیته فنی فدراسیون ووشو ، نایب رئیس تای چی چوان و سبکهای نرم درونی ووشو ، و مسئول کمیته سبک چن تای چی چوان و . . . انجام وظیفه نموده است. وی در سومین دوره مسابقات بین المللی تای چی چوان که در سال 2005 در شهر جیائوزو -چین برگزار گردید، در اجرای فرم سنتی سبک چن تای چی چوان و نیز اجرای فرم سنتی شمشیر سبک چن تای چی به دریافت دو مدال نقره مفتخر گردید.
شهر اورلاندو در ايالت فلوريدا:
بر طبق مطالعات بعمل آمده، يك دوره آموزش 12 هفته اي
تاي چي كه هفته اي دو بار برگزار ميشود، به بهبود عوارض آرتروز در بيماران مبتلا
به آن، كمك موثري مينمايد. خانم دكتر چنچن وانگ در گردهمايي سالانه كالج دردهاي
مفصلي آمريكا، ضمن ارائه پوستري در اين زمينه چنين بيان نمود كه جلسات منظم تاي چي
، در بزرگسالان يك روش سالم، بدون خطر، موثر و كارآمد براي بيماران روماتيسم مفاصل
از نوع 1 و 2 ميباشد. پژوهشهاي او بدين
قرار بودند. او 20 بيمار روماتيسمي كه بالاي 18 سال سن داشتند را بطور اتفاقي و
بدون ترتيب در دو گروه مختلف مورد معالجه قرارداد. نيمي از اين بيماران در كلاسهاي
60 دقيقه اي تاي چي كه هفته اي 2 بار و بمدت 12 هفته بطول انجاميد شركت داده شدند.
اين كلاسها شامل خود ماساژ كردن، حركات تاي چي ، تمرين تكنيكهاي تنفسي ، تقويت انرژي ، و ركلس كردن بدن، بودند. مابقي بيماران هفته
اي 2 بار در كلاسهاي ديگري بمدت 60 دقيقه با تمرينات كششي و تعليماتي در خصوص
روماتيسم مفاصل، تغذيه و رژيم غذايي حضور پيدا كردند.
در ابتدا شركت كنندگان هر دو گروه، بصورت قابل قبولي
برابر بودند ولي تعداد زيادي از بيماران تاي چي كار، مفاصل باد كرده و دردناك
داشتند.
پس از گذشت 12 هفته از تشكيل كلاسها، دكتر وانگ از
بخش پژوهشهاي درماني (مركز پزشكي نيوانگلند بوستون) گزارش داد كه نيمي از بيماران كه
در گروه تاي چي كار قرار داشتند ، بهبود قابل ملاحظه اي در معيار ACR به ميزان 20%(
يا 20 ACR ) از خود نشان دادند در صورتيكه در بيماران گروه ديگر هيچ گونه
پيشرفتي مشاهده نشد.
نتايج آزمايشات، مزاياي ديگري نيز از روش تاي چي را
بنمايش گذاشت. از جمله اينكه، رقم معدل
ارزيابي سلامتي در گروه تاي چي كار به مقدار 0.5 واحد كاهش يافته بود در صورتيكه
در گروه ديگر به اندازه 0.1 واحد افزايش را نشان ميداد. مقادير عددي معدل فوق بين
صفر ( به معني بدون ناراحتي) و 3 ( به معني هرگونه ناتواني حاد) متغير است. همچنين
نيروي بدست آمده در گروه تاي چي كار بمقدار 10% بالا رفته ولي در گروه ديگر 3%
كاهش نشان داد. در گروه تاي چي كار، شاخص مفصلي ريچي (Ritchie) و تعداد افرادي كه زانوي باد كرده داشتند، كاهش
يافته بود در حاليكه اين موارد در گروه ديگر
بدون تغير يا بدتر باقي مانده بودند.
دكتر وانگ در پايان اضافه نمود كه اين نتايج اميدبخش نياز به پژوهش هاي بيشتري دارد تا فوايد تمرينات تاي چي براي بيماراني كه درد شديد
مفاصل را تحمل ميكنند ،شناخته شود.